Toekomst

We hoeven nog maar drie dagen te werken en worden de regisseur van ons eigen leven, volgens futurologen Reinier Castelein, Erik Hallers, Adjiedj Bakas en Wim de Ridder. 'De overheid is dienend.'

 

Dit naar aanleiding van het pas verschenen boek ‘De ontdekking van de toekomst’. Mooie boeken zijn dat altijd. Energisers. Boeken waar je tijdens het lezen erg enthousiast over wordt. Over oude structuren die onvermijdelijk gaan verdwijnen, nieuwe inspirerende netwerken die zullen ontstaan en die ons de macht en zeggenschap over ons eigen leven zullen teruggeven. ‘Sociaal doe het zelven’ van Pieter Hilhorst en Jos van der Lans, ook zo’n boek. Maar als je zo’n  boek dan uit hebt toch ook altijd de vraag: wat betekent dit voor de groep mensen die niet in staat is zijn of haar leven te bestieren als kleine zelfstandige? De grote groep mensen die hun positie en geluk nu juist te danken heeft aan de zekerheid van een negen tot vijf baan, met één keer per jaar vakantiegeld en een gegarandeerd onbezorgde oude dag. Waar de grote vrijheid begint voor de een, begint de grote onzekerheid  voor de ander. Waar gedeelde normen, structuren en (sociale) zekerheden de laatste decennia een grote groep mensen de kans heeft gegeven zich te manifesteren als volwaardige burger, dreigt voor deze groep nu een proces van declassering. Misschien ben ik te voorbarig, en schetst futuroloog Wim de Ridder ook voor dit probleem een oplossing. Het boek ligt inmiddels op de vakantiestapel. Na de zomer meer.