Gert-Jan Leerink

Eens in de twee weken schrijf ik een column voor de website Alkmaar Centraal. Dit keer over  stedelijke huiskamers en het helaas verdwenen cafe de Kaasbeurs... Onderweg in Frankrijk, de Morvan. We schuiven rond half elf aan in Cafe Parisien te Saulieu. Bestellen koffie, lezen de Volkskrant van gisteren, zojuist bemachtigt bij de boekhandel op de hoek. Schuin voor ons een groepje mannen in wielerkleding. Met het zweet nog op het voorhoofd voeren ze het hoogste woord. Op een houten tafel de eerste biertje van de dag. Een tafeltje verder leest een oudere heer de plaatselijke krant. Na een minuut of tien krijgt 'monsieur courant' gezelschap van 'madame provision' die twee volle boodschappentassen ieder aan een kant van haar stoel parkeert. Al snel gaat gesprek over het weer, een omstreden boek, een gevallen minister. Achterin het volle café flirten twee jongens opzichtig met het meisje van de bediening. Ze zijn vast niet de enige die ze vandaag aan het lijntje houdt....

Eens in de twee weken schrijf ik een column voor de website Alkmaar Centraal. Dit keer over Vakantie Apart Together... Eindelijk is daar dan toch de zon. Echt vakantie hebben we nog niet, maar we willen er toch op uit..Vijfhonderd kilometer boven Parijs belanden we op een mooie camping in een werkelijk prachtig gebied. Ongerepte natuur, strand op loopafstand, leuke dorpen en stadjes in de omgeving, wat wil een mens nog meer. Hoe het plaatsje waar we zitten heet? Castricum. We zullen hier niet veel andere Alkmaarders tegenkomen, zeggen we tegen elkaar. Maar niets blijkt minder waar. Voordat we voor ons tenthuisje zitten begroeten we al drie bekenden. Links kampeert Sam van voetbal met zijn familie, bij de speeltuin treffen we jufrouw Mirjam , dit keer met haar eigen kinderen in de weer, en schuin tegen over ons, is dat niet die collega van Fred? Gezellig hoor, maar wat doen al die mensen hier? Waarom zijn al onze Alkmaarse buren en bekenden niet in Italië, Spanje of Frankrijk?...