Gert-Jan Leerink

Eens in de twee weken schrijf ik een column voor de website Alkmaar Centraal. Deze week over de Alkmaarsche Courant en Jossef. Jarenlang had ik een vast ochtendritueel. Slaperig liep ik naar beneden, pakte het Noordhollands Dagblad van de mat, scande op de wc in drie minuten de twee ‘Alkmaarsche’ pagina’s, trok door, zette koffie, pakte dan de Volkskrant en zette mij daadwerkelijk aan het lezen. Nu durf ik te beweren dat ik bovenmatig geïnteresseerd ben in Alkmaar. En dat ik van kranten hou. Maar ondanks dat heb ik deze zomer het Noordhollands Dagblad toch opgezegd. Ik had het een beetje gehad met de dames en heren van de Voordam. Ik wil dat een lokale krant mij adequaat informeert, feiten controleert, en liefst ook nog een beetje inspireert. Met het verstrekken van informatie zat het nog wel goed, hoewel de lezer die de nuance zoekt zich inderdaad beter kan abonneren op die andere krant. Maar als het ging om het controleren van feiten waren de prestaties in mijn ogen onder de maat. Ie...

Eens in de twee weken schrijf ik een column voor de website Alkmaar Centraal. Dit keer over Provadja. Ben je gestopt als vrijwilliger van Provajda? vroeg ik naar de bekende weg, want wijzend naar een groot hart met ‘Bedankt, Provadja’ aan de binnenkant van de deur. Ja, dat was ze. ‘Drieëntwintig jaar heb als vrijwilliger   loyaal meegedraaid in ons Alkmaarse filmhuis en   vestzaktheater. En zeker vijftien van die drieëntwintig jaar zijn we bezig om aan een beetje fatsoenlijke huisvesting te komen. Telkens werden we gevraagd ons in te spannen voor weer een nieuw plan, en er in de tussenliggende tijd in de oude troep toch nog maar even de schouders onder te zetten,   maar nu het laatste plan weer is afgeketst heb ik er genoeg van.’ Terwijl we praten over de laatste ontwikkelingen, geen YXIE, ook geen alternatief plan op het Doelenveld maar nu mogelijk opeens weer iets in combinatie met een megabioscoop   op Overstad, moet ik denken aan de wijze woorden die ik een paar...

Vandaag werd bekend dat er drie kandidaten zijn voor het PvdA voorzitterschap. Hoewel een naam nog onbekend is, ben ik blij met de kandidatuur van Hans Spekman. Eigenlijk om niet meer dan dat je voelt dat de PvdA bij hem in goede handen is. Hij noemde de afgelopen dagen al een paar van zijn programmapunten. Het Partijbureau van de gracht naar de wijk, voorverkiezingen 'a la France', waarbij iedereen met een links hart mee kan stemmen als het gaat om de vraag wie de linkse premiers kandidaat moet worden. Ben ik het allemaal hartstikke mee eens, zeker als we ook per regio ons eigen regio kamerlid gaan kiezen. Maar als ik Hans was noteerde ik nog drie punten op mijn blaadje: Binnen een jaar een offensief ‘linksom uit de crisis’ programma. Alsjeblieft, bespaar de PvdA de eeuwige ‘herbron’ of ‘waartoe waarheen?’ discussies waar links zo goed in is. Als de idealen van de PvdA na honderd jaar nog niet bekend zijn kunnen we de tent beter sluiten. Waar het wel over moet gaan is de vr...

Eens in de twee weken schrijf ik een column voor de website Alkmaar Centraal. Deze week over Jossef. In Den Haag ging het de afgelopen week maar om één jongen: Mauro. ‘Politici moeten zich niet bemoeien met individuele gevallen’, was een veelgehoord commentaar uit   partijen als de VVD en het CDA. ‘Politici stellen wetten vast, het is aan de rechter om te bezien of die wetten ook correct worden toegepast‘. Met zo’n enge taakopvatting doen politici zichzelf wel erg tekort. Kamerleden, maar ook onze Alkmaarse raadsleden hebben niet alleen de taak wetten of verordeningen vast te stellen, ze hebben ook de taak te controleren of deze op een verantwoorde wijze worden uitgevoerd. Dit naast hun misschien wel belangrijkste taak: het zijn van volksvertegenwoordiger. Als 80% van de mensen het niet eens is met de manier waarop een vastgestelde wet in dit geval uitpakt voor een jonge, al acht jaar in Nederland wonende asielzoeker, kun je dat als volksvertegenwoordiger niet zomaar negeren. Dat ...