Gert-Jan Leerink

Eens in de twee weken schrijf ik een column voor de website Alkmaar Centraal. Dit keer over de muziekkoepel in de Alkmaarderhout... Op een regenachtige zondagmiddag werd ik eens meegenomen naar de muziekkoepel in stadspark de Hout. Het park en de koepel lagen er verlaten bij. Via een kruipdoor/sluipdoor gangetje belandde we op de plek waar op mooie zomerdagen muziekanten hun kunsten vertonen. Door het sluiten van de luiken bleek er ‘binnen’ een prachtige hoge afgesloten ruimte ontstaan: het schildersatelier van Thomas Boogaard. Ooit redde Thomas de koepel van vernielzucht en achterstallig onderhoud door haar te kraken en beetje bij beetje op te knappen. Hij zette er schildersspullen neer, een tafel een stoel, een petroleumkacheltje en ging aan het werk. ’s Zomers werden zo nu en dan de luiken opengegooid en klonk er net als vroeger muziek in de Alkmaarder Hout. ‘Willen jullie wijn?’ vroeg Thomas, waarna hij een verhaal afstak over het bijzondere licht dat ’s morgens vroeg door...

Eens in de twee weken schrijf ik een column voor de website Alkmaar Centraal. Dit keer over de grote uitverkoop... Pak de gids Nederlandse Gemeenten er eens bij. Dan zie je dat Alkmaar de qua lasten de goedkoopste grote gemeente van Nederland is, en dat daar een bovengemiddeld goed en betaalbaar voorzieningenniveau tegenover staat. Van zwembad tot ijsbaan, van schouwburg tot filmhuis, het is er en er wordt grif gebruikt van gemaakt. Niets meer aan doen, zou je zeggen. Afblijven. Net als van onze gemeentelijke vuilnismannen die er tegen de laagste afvalstoffenheffing van Nederland   voor zorgen dat de stad er knap bij ligt. Maar   daar denkt ons ondernemers college anders over. Daar waait een liberale wind. Heerst het   heilig geloof dat ‘minder gemeente’ de stad vooruit helpt.   Inmiddels is   fanatiek gestart met de uitverkoop van publieke voorzieningen. ‘Filmhuis? In de commerciële bioscoop draaien toch ook al films? Dicht dat ding. De op kosten van de Al...