Gert-Jan Leerink

Typisch zo'n ding dat bij de nazomer hoort: 'Zomergasten kijken'. En dan daarna zeggen dat het niet interessant was. Of juist wel. Zitten mooie uitzendingen tussen dit jaar. Johan Siemons, Wouter Bos. Overigens, met de komst van de nieuwe media hoeft niemand meer gespannen op een telefoontje van VPRO's  Jan van Ingen te wachten, iedereen kan een lijstje met favoriete televisie/utube fragmenten samenstellen en met de buitenwereld delen. Maar stel dat Jan als ik later groot, beroemd of gewaagd genoeg ben wel belt. Wat zou ik dan   laten zien? Fragmenten die te maken hebben met ‘de kunst van het in beweging zetten’, en binnen dat frame: fragmenten over de rol van het individu versus de groep. (Ik stel voor dat we ook tijdens onze 'doe het zelf zomergasten' thuis de traditie van   intectuele duiding in   stand houden, want uiteindelijk komen al die fragmenten natuurlijk voort uit ons diepere ik). In willekeurige volgorde: 1) Het moment v...

Het gaat in de politiek al jaren over de economie. Eigenlijk alleen maar over economie.   Nu ben ik ben geen econoom, maar de vraag is of dat erg is. Volgens sommigen is economie niet eens een wetenschap. Meer een soort van waarzeggerij, met alle exactheid van dien. 'Iedere overeenkomst tussen voorspelling en resultaat is gebaseerd op louter toeval'. Hoe dan ook, terwijl politici en economen de ene getallenreeks na de andere uitbraken zal   ik zal het moeten hebben van mijn gezond verstand. Dat zegt: een maatschappelijk systeem gebaseerd op eeuwig durende economische groei is vroeg of laat gedoemd om te vallen. Grondstoffen op, natuur naar de knoppen, mensen aan hebzucht ten onder, einde oefening. 'Dat kan zelfs een kind van tien bedenken', zei een jong en veelbelovend politicus ooit tegen de wil van zijn partijleider in. Die jongen heeft   lef en een eerlijk verhaal, dacht ik, en besloot mijn stem uit te brengen op Diederik Samsom. Inmi...