Hupsakee

‘De wereld is ingewikkeld geworden.’ Zeggen veel bestuurders. ‘Makkelijke oplossingen bestaan niet. Daarbij: we moeten geen valse verwachtingen wekken. De overheid heeft lang niet altijd de sleutel tot de oplossing in handen. Wij bestuurders zijn slechts nederig dienaar van de gemeenteraad, het parlement,  de kroon.’

Allemaal even waar als onwaar. Als het vak van bestuurder zich zou beperken tot het op verzoek produceren van technisch kloppende wetgeving zou dat inderdaad een goede reden zijn voor de oorverdovende stilte waar veel bestuurders zich tegenwoordig in hullen. Want stil is het. Ik ben  een fanatieke volger van het nieuws, maar van de meeste politieke bestuurders heb  ik geen idee wat ze nou eigenlijk willen. Jet Bussemaker? Vast een hele goede minister van onderwijs. Ga ik blind van uit. Doet ongetwijfeld veel nuttig werk. Plaatst  af en toe ook wel eens een berichtje op haar website. Leuk. Maar wat ze als links politicus met het onderwijs wil, wat de grensverleggende stip op de horizon is, geen idee. En zo vergaat het me eigenlijk met de meeste bestuurders. Incidenten en leuke dingetjes, veel meer komt er niet door.  Met deze beperkte taakopvatting doen die bestuurders zichzelf en ons te kort. Politieke bestuurders horen niet zozeer ‘technisch begaafd’ , maar bovenal verhalenvertellers te zijn. Natuurlijk, nette wetgeving is belangrijk, maar als het er op aan komt zetten woorden oneindig veel meer in beweging  dan regels. Politieke bestuurders  zijn er niet alleen voor de vorm, maar bovenal voor het stellen  van de norm. Prima dus dat ik weet wat minister van sociale zaken  vindt van de schoonmakers die  in actie  zijn voor een betere cao en dat de schoonmaak bazen daar dan weer boos over zijn. Hupsakee! Laten we het weer eens ergens over hebben.