Agenda

Kustaw Bessems en Dirk Jacob Nieuwboer werkten als parlementair verslaggever in den Haag voor De Pers.

Toen De Pers failliet ging schreven ze er een boekje over: Doe eens normaal man, in zeven stappen naar een betere politiek. De eerste les uit het boekje: Vraag je regelmatig af, waarom zit je in de politiek?

Politiek is een raar vak. Je gaat de politiek in omdat je iets vindt, iets wil bereiken. De meeste politici kunnen je haarfijn vertellen wat het moment was dat ze besloten politiek actief te worden en waarom. Vraag je deze mensen tien jaar later of ze ook daadwerkelijk bezig zijn geweest met dat wat ze de politiek in dreef, dan blijkt de score bedroevend laag. Ooit werd ik tussentijds fractievoorzitter in een fractie met elf leden. Ik startte met een rondje gesprekken waarbij ik al mijn tien mijn fractiegenoten vroeg waar ze mee bezig waren en of dat overeen kwam met dat waar ze mee bezig zouden zijn als ze hun hart zouden volgen. Het resultaat was verbijsterend. Al mijn collega's hadden het razend druk. Maar niemand bleek bezig met datgene waarvoor hij/zij ooit de politiek in was gegaan. Als je er zelf niet voor zorgt dat je met je eigen agenda bezig bent, dan zorgt een ander er wel voor dat je het druk hebt met het uitvoeren van zijn agenda. En haak je als je niet uitkijkt zelf na een paar jaar gefrustreerd af. Dat moet dus anders, maar hoe?

Allereerst door letterlijk tijd voor –het uitdenken van- je eigen agenda te reserveren. Ook al heb je het nog zo druk, zet op geregelde tijden een kruis in je agenda. Een mens, dus ook een politicus heeft tijd nodig om uit het raam te staren. Te reflecteren. Alleen of samen met mensen waarvan je weet dat ze je scherp houden. Ten tweede door je eigen agenda vanaf dag een luid en duidelijk te communiceren. Hans Hoogervorst vertelde ooit dat hij de eerste ochtend van zijn ministerschap op VWS op één A 4 in heldere doelstellingen beschreef wat hij de komende vier jaar wilde bereiken. Dit A4 hing hij op boven zijn werktafel en gaf hij mee aan alle ambtenaren waarmee hij die eerste weken sprak. Binnen now time waren de prioriteiten van de minister bij iedereen op het ministerie bekend.

Er zijn natuurlijk ook mensen die überhaupt geen eigen agenda hebben. Die de vraag ‘koffie of thee?’ beantwoorden met ‘ja lekker’. Dat kunnen zelfs buitengewoon aardige mensen zijn. Maar hebben in de politiek natuurlijk weinig te zoeken.