Living Wage

De man in het TNT oranje jasje dat mijn bij de webwinkel gekochte pakketje komt afleveren blijkt helemaal niet bij TNT te werken. Lees ik in de Volkskrant.

TNT huurt voor het bezorgen van haar pakketjes particuliere bedrijfjes en ZZP'ers in en draait deze vervolgens stevig de financiële duimschroeven aan. Een minimumloon zit er voor de bezorgers nauwelijks in. En de pakketjesbezorgers zijn de enige niet. In dezelfde week het krantenbericht dat een huishoudelijke hulp zelden worde doorbetaald tijdens vakantie of ziekte. En zelf zag ik mij vorig jaar samen met zeven collega’s terug op een door een gerenommeerd advies bureau georganiseerde lunch, om te ‘pitchen’ voor een opdracht. Niet dat de beste een betaalde opdracht binnen zou slepen, bleek pas toen de kroketten arriveerden, nee, voor het uitvoeren van de omvangrijke opdracht bleek alleen een onkostenvergoeding beschikbaar te zijn. ‘Maar in ruil daarvoor mag je dan wel naar buiten toe uitventen dat je voor ons bureau werkt'. Van schoonmaker tot it-consultant, van bouwvakker tot architect, het valt in deze tijden niet mee een minimumloon bij elkaar te sprokkelen. In de VS, maar ook in steden als Londen en Parijs is het inmiddels heel gewoon dat mensen er twee of drie banen op na houden om rond te komen. Omdat er geen minimumloon wordt betaald, of omdat het minimumloon simpelweg te weinig is om van rond te komen, met alle gevolgen van dien. Want wie voedt de kinderen op als vader en moeder 20 uur per dag aan het werk zijn?

Om iets aan deze situatie te doen is in East London een groep ouders het ‘living wage’ project gestart. “The Living Wage Campaign calls for every worker in the country to earn enough to provide their family with the essentials of life.” Lord Glasman, de founding father van deze beweging heeft met ' the living wage' een nieuwe morele norm geïntroduceerd en weet steeds meer bedrijven te overtuigen zich ook daadwerkelijk aan deze nieuwe norm te conformeren. Verschillende CEO's van grote bedrijven hebben zich inmiddels achter de ‘the living wage’ campagne geschaard. Dat ging niet vanzelf. Soms pas na maanden van strijd lukte het binnen grote Londense bedrijven iedereen -van topman tot schoonmaakpersoneel - om de tafel te krijgen en verhalen uit te wisselen. ‘Wat doe jij eigenlijk binnen ons bedrijf? Van welk bedrag moeten jij en je familie rondkomen en lukt dat?’ Naar aanleiding van deze bijeenkomsten werden binnen bedrijven afspraken gemaakt om er voor te zorgen dat niemand in het bedrijf minder verdient dan ‘the living wage.’ In sommige gevallen betekende dit dat de top een paar procenten inleverde, waardoor de laagst betaalden in het bedrijf er een bedragje bij konden krijgen. Net het bedrag dat het mogelijk maakt op een normale manier met je gezin te overleven in Londen.

Onze samenleving wordt meer en meer ingericht op het boeken van zo veel mogelijk veel resultaat tegen zo laag mogelijke kosten. Diensten en producten worden consequent aanbesteed, ingekocht bij de laagste bieder. Dat die scherpe prijs alleen kan worden gerealiseerd door de mensen die het feitelijk werk doen met een appel en een ei naar huis te sturen is iets waar maar weinig werkgevers wakker van liggen. Ook de overheid niet, die tot op de dag van vandaag contracten afsluit waar uit sociaal oogpunt de honden geen brood van lusten. Het salaris van de bestuurders bij TNT post werd onlangs verhoogd tot bijna een half miljoen per jaar exclusief bonussen. Voor het salaris van de door TNT ingehuurde pakketbezorgers lijkt de ondergrens nog niet in zicht. Wie start in Nederland The Living Wage Campaign?