Da's logisch
Op deze plek iedere week een column. Over dat wat er gebeurt in stad en ommeland. Vandaag over Cruijff, Alkmaar en een meeuwenplaag.
We glijden. Zoveel is zeker. We glijden en steeds als je denkt nu hebben we de bodem bereikt, glijden we nog even verder. Samen met mijn verloofde kijk ik naar de televisie, waar zenderbreed een bij de Arena geposteerde oorlogcorrespondent verslag doet van ‘de slag om Ajax’. ‘Het lijkt de Alkmaarse politiek wel’, mompelt mijn verloofde. Een boze Ajax voorzitter citeert Cruijff: ‘Waar halen jullie de moed vandaan om over ons rapport te oordelen? Het is slikken of wegwezen, anders schrijf ik jullie helemaal kapot’. Terwijl het Ajax bestuur er de brui aan geeft haalt even verder Cruijff zijn schouders op. ‘Ik weet ook niet precies hoe het nu verder moet, ik heb hier geen functie, ik ben morgen weer weg’. Meeuwen, noemde oude burgemeester van Groningen Jacques Wallage dit soort types. ‘Ze krijsen de hele boel bij elkaar, laten zich uit de lucht vallen, schijten alles onder, en vliegen dan hard weer weg.’ En ja, ook Alkmaar heeft de laatste jaren te kampen met een meeuwenplaag. In het debat over wat er wel of niet moet in de stad, spelen inhoudelijke argumenten nauwelijks nog een rol. ‘Wij hebben in 2010 direct nadat we voor ons gevoel onfatsoenlijk door de PvdA uit de collegeonderhandelingen zijn gezet, afgesproken minimaal een jaar consequent tegen alles te stemmen waar de PvdA voor is’, lieten fractieleden van de Onafhankelijke Partij Alkmaar mij of the record weten. Tja, is natuurlijk ook een manier om met je frustratie om te gaan, maar of de stad er veel mee opschiet? Hoe zijn we met elkaar terecht gekomen in deze draaikolk van spelverruwing? Sommigen zeggen dat Pim –Ik zeg wat ik denk- Fortuyn de glijbaan naar onfatsoen geopend heeft. Als dit al zo is, is het glijden na Fortuyn in ieder geval niet gestopt. Vergeleken met dat wat heden ten dage gedacht en dus gezegd wordt in de politiek en ‘in het land’ was Pim een genuanceerd intellectueel. Eigenlijk is die vraag ook niet zo interessant. Waar het omgaat: hoe vinden we de weg omhoog? Een beetje meeuwenplaag duurt minstens tien jaar, is mij laatst door de afdeling stadsreiniging verteld, maar zolang hoop ik toch niet te moeten wachten. Fatsoen moet je doen, was ooit het credo van oud CDA leider Balkenende. Even los van de constatering dat Balkenende dan in zijn eigen partij nog wel wat missiewerk te verrichten heeft, heeft hij natuurlijk wel gelijk. Of om het op z’n Cruijffs zeggen: Je ken natuurlijk hele goeie voeballers hebben, maar als de tegenstander een ploeg freefighters opstelt krijg je toch een anders spelletje, da’s logisch.
We glijden. Zoveel is zeker. We glijden en steeds als je denkt nu hebben we de bodem bereikt, glijden we nog even verder. Samen met mijn verloofde kijk ik naar de televisie, waar zenderbreed een bij de Arena geposteerde oorlogcorrespondent verslag doet van ‘de slag om Ajax’. ‘Het lijkt de Alkmaarse politiek wel’, mompelt mijn verloofde. Een boze Ajax voorzitter citeert Cruijff: ‘Waar halen jullie de moed vandaan om over ons rapport te oordelen? Het is slikken of wegwezen, anders schrijf ik jullie helemaal kapot’. Terwijl het Ajax bestuur er de brui aan geeft haalt even verder Cruijff zijn schouders op. ‘Ik weet ook niet precies hoe het nu verder moet, ik heb hier geen functie, ik ben morgen weer weg’. Meeuwen, noemde oude burgemeester van Groningen Jacques Wallage dit soort types. ‘Ze krijsen de hele boel bij elkaar, laten zich uit de lucht vallen, schijten alles onder, en vliegen dan hard weer weg.’ En ja, ook Alkmaar heeft de laatste jaren te kampen met een meeuwenplaag. In het debat over wat er wel of niet moet in de stad, spelen inhoudelijke argumenten nauwelijks nog een rol. ‘Wij hebben in 2010 direct nadat we voor ons gevoel onfatsoenlijk door de PvdA uit de collegeonderhandelingen zijn gezet, afgesproken minimaal een jaar consequent tegen alles te stemmen waar de PvdA voor is’, lieten fractieleden van de Onafhankelijke Partij Alkmaar mij of the record weten. Tja, is natuurlijk ook een manier om met je frustratie om te gaan, maar of de stad er veel mee opschiet? Hoe zijn we met elkaar terecht gekomen in deze draaikolk van spelverruwing? Sommigen zeggen dat Pim –Ik zeg wat ik denk- Fortuyn de glijbaan naar onfatsoen geopend heeft. Als dit al zo is, is het glijden na Fortuyn in ieder geval niet gestopt. Vergeleken met dat wat heden ten dage gedacht en dus gezegd wordt in de politiek en ‘in het land’ was Pim een genuanceerd intellectueel. Eigenlijk is die vraag ook niet zo interessant. Waar het omgaat: hoe vinden we de weg omhoog? Een beetje meeuwenplaag duurt minstens tien jaar, is mij laatst door de afdeling stadsreiniging verteld, maar zolang hoop ik toch niet te moeten wachten. Fatsoen moet je doen, was ooit het credo van oud CDA leider Balkenende. Even los van de constatering dat Balkenende dan in zijn eigen partij nog wel wat missiewerk te verrichten heeft, heeft hij natuurlijk wel gelijk. Of om het op z’n Cruijffs zeggen: Je ken natuurlijk hele goeie voeballers hebben, maar als de tegenstander een ploeg freefighters opstelt krijg je toch een anders spelletje, da’s logisch. 
Reacties
Een reactie posten