Er op af!
Afgelopen donderdagavond sta ik na het voetbal samen met burgemeester Piet Bruinooge te praten met een groep jongeren bij de Zonkantflat in Overdie. Al eerder had ik er met bewoners gesproken, scooters en fietsen in het water zien liggen. Maar omdat een verhaal altijd twee kanten heeft wil ik ook met de jongeren die op deze plek rondhangen zelf praten. De burgemeester is er bij want, zo hebben we afgesproken, als er echt iets aan de hand is in een van de Alkmaarse wijken dan stappen we er direct en zonder omwegen op af.
Overlast van groepen jongeren is van alle tijden. Deze zomer heb ik als wethouder wijkaanpak alle Alkmaarse wijken intensief doorkruist. Ik sprak er met bewoners, winkeliers, de wijkagent, etc. Vaak het zelfde verhaal: ‘Wethouder, we wonen in de mooiste wijk van Alkmaar, we willen hier nooit meer weg, maar er hangt hier wel een groep jongeren rond die de boel stevig verziekt. Daar zou u eens iets aan moeten doen....’ Ik? Is mijn eerste reactie. U mag mij hier best op aanspreken, maar heeft u de jongeren zelf en hun ouders hier al op aangesproken? Soms is dit het geval, meestal niet. Nu zijn er in Alkmaar jongeren waar je niet makkelijk op afstapt, maar gelukkig zijn de meesten ook als ze ‘hangen’ best aanspreekbaar. 'Jij hangt 's avonds op de bank, dus wij hangen noodgedwongen in het park, we willen best ruilen… Is de opmerking die ik thuis wel eens te horen heb gekregen, en tja, ergens zit daar natuurlijk iets in. Je bent jong en je wilt samen met je vrienden ergens ongestoord onder elkaar zijn. What's new? Leven en laten leven is dan het parool, ook al had je die hangplek liever iets verder van je huis gehad. ‘
Heel soms loopt dat hangen uit de hand. In Alkmaar zijn zo'n zeven jongerengroepen die bekend staan als 'overlastgevend'. We hebben die groepen aardig in beeld. Het gaat om groepen van 10 tot 20 jongeren, met doorgaans een harde kern van ongeveer 5 die de boel echt verzieken. Een lastige maar overzichtelijke groep dus, en omdat netwerken tot de core business van een wethouder schijnt te behoren heb ik me voorgenomen zo nodig de 35 jongeren die de boel in Alkmaar echt verstieren de komende jaren allemaal persoonlijk in de ogen te kijken. Op de man af: ‘Gaan we elkaar helpen of gaan we het elkaar moeilijk maken?’
‘Het zijn geen kwaaie jongens hoor’, zeggen omwonenden donderdagavond, ‘maar ze vervelen zich en dan loopt de boel al snel uit de hand’. De jongeren knikken. ‘Als we niks te doen hebben kan het behoorlijk misgaan ja’. Er worden afspraken gemaakt. We kunnen niks beloven, maar we gaan als gemeente de komende tijd ons best doen voor een plek waar ook met slecht weer gevoetbald kan worden. Binnen een maand komen we hier op terug. Dan gaan we afspraken maken, want voor niks gaat de zon op. Als wij ons best gaan doen is rotzooitrappen er niet meer bij. ‘Spreek ook de jongens die er nu niet zijn daar maar vast op aan, want we doen het samen of we doen het niet…’ Om half elf fiets ik naar huis.
Overlast van groepen jongeren is van alle tijden. Deze zomer heb ik als wethouder wijkaanpak alle Alkmaarse wijken intensief doorkruist. Ik sprak er met bewoners, winkeliers, de wijkagent, etc. Vaak het zelfde verhaal: ‘Wethouder, we wonen in de mooiste wijk van Alkmaar, we willen hier nooit meer weg, maar er hangt hier wel een groep jongeren rond die de boel stevig verziekt. Daar zou u eens iets aan moeten doen....’ Ik? Is mijn eerste reactie. U mag mij hier best op aanspreken, maar heeft u de jongeren zelf en hun ouders hier al op aangesproken? Soms is dit het geval, meestal niet. Nu zijn er in Alkmaar jongeren waar je niet makkelijk op afstapt, maar gelukkig zijn de meesten ook als ze ‘hangen’ best aanspreekbaar. 'Jij hangt 's avonds op de bank, dus wij hangen noodgedwongen in het park, we willen best ruilen… Is de opmerking die ik thuis wel eens te horen heb gekregen, en tja, ergens zit daar natuurlijk iets in. Je bent jong en je wilt samen met je vrienden ergens ongestoord onder elkaar zijn. What's new? Leven en laten leven is dan het parool, ook al had je die hangplek liever iets verder van je huis gehad. ‘
Heel soms loopt dat hangen uit de hand. In Alkmaar zijn zo'n zeven jongerengroepen die bekend staan als 'overlastgevend'. We hebben die groepen aardig in beeld. Het gaat om groepen van 10 tot 20 jongeren, met doorgaans een harde kern van ongeveer 5 die de boel echt verzieken. Een lastige maar overzichtelijke groep dus, en omdat netwerken tot de core business van een wethouder schijnt te behoren heb ik me voorgenomen zo nodig de 35 jongeren die de boel in Alkmaar echt verstieren de komende jaren allemaal persoonlijk in de ogen te kijken. Op de man af: ‘Gaan we elkaar helpen of gaan we het elkaar moeilijk maken?’
‘Het zijn geen kwaaie jongens hoor’, zeggen omwonenden donderdagavond, ‘maar ze vervelen zich en dan loopt de boel al snel uit de hand’. De jongeren knikken. ‘Als we niks te doen hebben kan het behoorlijk misgaan ja’. Er worden afspraken gemaakt. We kunnen niks beloven, maar we gaan als gemeente de komende tijd ons best doen voor een plek waar ook met slecht weer gevoetbald kan worden. Binnen een maand komen we hier op terug. Dan gaan we afspraken maken, want voor niks gaat de zon op. Als wij ons best gaan doen is rotzooitrappen er niet meer bij. ‘Spreek ook de jongens die er nu niet zijn daar maar vast op aan, want we doen het samen of we doen het niet…’ Om half elf fiets ik naar huis.
Reacties
Een reactie posten